nierealne nieuchwytne wizje
pojawiają się na chwilę przed zaśnięciem
przemiany materii niepewnej
w określone zmory

nie zdążę

uciekam
w tej pogoni nie wiem co i po co
mnie goni
zmieniają się role
podnoszę się z biegiem na ustach
zachłystuję powietrzem z myśliwymi
niedościgniony świat staje
na czterech łapach
dla większego rozpędu

nie zdążam

pochylam się do przodu
odpływam w dal
chowam się w kąt zamkniętych oczu
zwijam w kłębek przeżytych zdarzeń
przeżutych zdań,
wydrężonych myśli

zaokrąglają się kierunki
w doskonałe pierścionki
podwiązki,
koronki,
obrączki
z czasem pieprzy mi się coraz bardziej w głowie
i dostaję śmiertelnej gorączki

JESTEM W MAŁYM BUCIE MÓWIĄC W WIELKIM SKRÓCIE

-

Jesień oplatając lato jednym bokiem, tuląc się do ziemi
Zachłystując się sobą
Rozgoryczając poprzednie miłości
wciąż niespokojnie się rumieni

napawa się sobą, tęskni do zimy czy do obfitych przebłysków wiosny?