brakuje mi nocy
na wędrówki piechotą
przez ogrody przemocy
nad samym sobą

wącham płonące ołówki
nabijam je zszywkami
wyciągam z popiołu grafitowe pręciki
i łamię je palcami

wycieram dłonie
w purpurowy dywan

potem jogurt piję owocowy
i piszę wiersz na brudno jeszcze bo czysty
nie przyszedł mi do głowy